زرد و نیلی و بنفش

 

سبز و آبی و کبود

 

با بنفشه ها نشسته ام

 

سال های سال

 

صبح های زود

 

در کنار چشمه سحر

 

سر نهاده روی شانه های یکدیگر

 

گیسوان خیسشان به دست باد

 

چهره ها نهفته در پناه سایه های شرم

 

رنگ ها شکفته در زلال عطرهای گرم

 

می تراود از سکوت دلپذیرشان

 

بهترین ترانه , بهترین سرود

 

مخمل نگاه این بنفشه ها

 

می برد مرا سبکتر از نسیم

 

از بنفشه زار باغچه

 

تا بنفشه زار چشم تو – که رسته در کنار هم

 

زرد و نیلی و بنفش

 

 

سبز و آبی و کبود

 

با همان سکوت شرمگین

 

با همان ترانه ها و عطرها

 

بهترین هر چه بود و هست

 

بهترین هر چه هست و بود !

 

در بنفشه زار چشم تو

 

من ز بهترین بهشت ها گذشته ام

 

من به بهترین بهارها رسیده ام

 

ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من

 

لحظه های هستی من از تو پر شده است

 

آه . . . . . . .

 

در تمام روز , در تمام شب , در تمام هفته , در تمام ماه

 

در فضای خانه , کوچه , راه

 

در هوا , زمین , درخت , سبزه , آب

 

در خطوط درهم کتاب

 

در دیار نیلگون خواب

 

 

ای جدائی تو بهترین بهانه گریستن

 

بی تو , من , به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام

 

ای نوازش تو بهترین امید زیستن

 

در کنار تو ,

 

من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام ,

 

در بنفشه زار چشم تو ,

 

برگ های زرد و نیلی و بنفش

 

عطرهای سبز و آبی و کبود

 

نغمه های نا شنیده ساز می کنند !

 

بهتر از تمام نغمه ها و سازها

 

روی مخمل لطیف گونه هات

 

غنچه های رنگ رنگ باز می کنند

 

بهتر از تمام رنگها و رازها !

 

خوب خوب نازنین من !

 

نام تو مرا همیشه مست میکند

 

بهتر ازشراب

 

 

بهتر از تمام شعرهای ناب

 

نام تو , اگرچه بهترین سرود زندگی است ,

 

من تو را

 

به خلوت خدائی خیال خود

 

بهترین بهترین من , خطاب می کنم

 

بهترین بهترین من !!!

تهرانساعت ۳:۳۰

 

ضرب المثلهای شوشتری 

که کانه باد دهه = کاه کهنه را باد می زند . کنایه از کار بیهوده انجام دادن 

مولی گژدم زیر دولی = آدم آب زیر کاه مانند کژدمی است که در زیر دلو آب پنهان شده باشد .

کنایه از اینکه باید همیشه مواظب آدم آب زیر کاه بود  

ای پیاز انجنی عرس هم وا ریزی = اگر پیاز خرد بکنی اشک هم باید بریزی . کنایه از اینکه

هرکاری سختی و زحمت دارد 

پخشه مین دونش میره = مگس توی دهانش می میرد . کنایه از افراد بی عرضه  

ِخنده دل خوش مخو گریوه دل تنگ مخو = خنده دل خوش می خواهد و گریه دل تنگ می

خواهد . کنایه از اینکه هر کاری حالتی و زمینه ی قبلی می خواهد و هر کاری وقتی دارد. 

خودم اتوب میرم دشمنونم ا در = خودم از درون می میرم دشمنانم از بیرون . این ضرب المثل

هنگامی گفته می شود که شخصی ظاهر بسیار خوبی دارد تا حدی که زندگی او مورد حسادت

دیگران است ولی در واقع این شخص از درون گرفتار است .

مسجد هنی نساخته کوری نشسه دمش = مسجد هنوز ساخته نشده کوری در آن نشسته کنایه ازکسانی که پیش از موعد مقرر خواسته خود را اعلام می کنند.

شوشتر کافی نت جوانان ساعت ۲۳ شب

آری آغاز دوست داشتن است

گر چه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست...

Boos.Boos.Boos

 

به دیدارم بیا هر شب
در این تنهایی ، تنها و تاریک خدا مانند
دلم تنگ است...
بیا ای روشنی ای روشنتر از لبخند
شبم را روز کن در زیر سر پوش سیاهیها
دلم تنگ است...

تنگ است...
من گمان می کردم دوستی همچو سروی سبز، چهار فصلش همه اراستگیست
من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست
من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی ابی ، یخ می زند از سردی دی
من چه می دانستم دل هرکس دل نیست...
قلب ها از اهن و سنگ

قلب ها بی خبر ازعاطفه اند...

 

      

آری آغاز دوست داشتن است

                            گر چه پایان راه نا پیداست

                                                     من به پایان دگر نیندیشم

                                                                              که همین دوست داشتن زیباست...

 

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش

مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته باش
 این وزن آواز من است
اگر مرا بسیار دوست بداری
شاید حس تو صادقانه نباشد
کمتر دوستم بدار
تا عشقت ناگهان به پایان نرسد
من به کم هم قانعم
واگر عشق تو اندک ،اما صادقانه باشد
من راضی ام
دوستی پایداراز هر چیزی بالاتر است
مرا کم دوست داشته باش اما همیشه دوست داشته با ش
این وزن آواز من است
بگو تا زمانی که زنده ای،دوستم داری!
ومن تمام عشق خود را به تو پیشکش می کنم

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

 

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

 

من که می دانم که تا سرگرم بزم و مستی ام

 

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد

 

پس چرا عاشق نباشم؟

 

پس چرا عاشق نباشم؟

 

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست

 

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست

 

من که می دانم اجل ناخوانده و بیدادگر

 

سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

 

پس چرا عاشق نباشم؟

 

پس چرا عاشق نباشم؟